เป็นคิเนนสำหรับดรีมบอยละกันเนอะ เหอๆๆ
อิโร อิโร โกเมนเนะ
โม วาสุเรไน่คาระ
นานิ กะ อัตเตะโมะ วาสุเรไน่โย
カギかけてそっと心の中に
ありがとうさえも君の心に届けてなくて
果てなく続く線路の中に君は何を思うの
忘れないでその心のそばにそっといさせて
例えばもしこの夜僕が君を失ったとしても
忘れないよ僕はきみを愛しているから
忘れないで僕をきみを愛しているから
ก็ยังไม่ได้โฟโต้ช๊อปซักที โมะบอกว่าส่งมาแล้วมันตีกลับมาที่บ้านโมะ เฮ้อ เอาเหอะ รอกันต่อไป 
แม่งรู้สึกเสียดายตังค์ว่ะ คือจองดรีมบอยไปจะสิบรอบแล้ว กูไม่มีตังค์แล้วโว้ยยยย แม่ง คือเมื่อวานไปช๊อปปิ้ง ดูตังค์ในแบงค์ เหลือน้อยมากแทบจะกรี๊ด พอนึกย้อนกลับไป เงินกูไปไหนหมดวะ อ่อ ไปจมอยู่กับตั๋วนี่หลายอยู่ คิดแล้วก็เซ็ง ทำไมกูจะต้องจองอะไรเยอะแยะมากมายด้วยวะ เหนื่อยใจ ดูก็เกินสามสิบรอบแล้วเนี่ย ทำไมต้องดูเพิ่มอีกด้วย เปลืองตังค์จริงๆ ดูอย่างงี้แล้ว เราจะได้ซื้อของที่อยากได้ไหมเนี่ย เศร้า .... คาเมะนาชิ โนะ เซ 
นี่นั่งอยู่ห้องสมุด ขยันมาก ว่าจะมาทำรายงาน แต่เสือกมานั่งอัพบล๊อก เจริญจังเลย เหอๆๆ เราจะรอดไหมเนี่ย มีไม่รู้เรื่องหลายวิชามากมาย เฮ้อ คิดแล้วก็กลัวว่ะ เราแม่งไม่น่าไปดูหมอดูเลยว่ะ ดูแล้วแม่งเครียด ทำไมภาษายี่ปุ่นมันยากงี้วะ น่าเบื่อ เรียนก็ไม่รู้เรื่อง หอยหลอด นิสัยเราก็ไม่เปลี่ยนซักที ไอ้นิสัยเสียๆเนี่ย อยากจะเปลี่ยนเว้ย แต่ไม่สามารถ
ตลกมาก ใครไปปล่อยข่าวลือว่าชั้นเป็นคนรู้จักกับเรียวจังวะ เออ เอาเข้าไป เนี่ยนะ ไม่รู้เอาอะไรไปพูดกันมากมาย เราก็ไม่รู้หรอกนะ น่าเบื่อชิบหายเลยว่ะ ไอ้พวกที่ไม่ได้รู้จักกับเราแล้วก็เข้ามาอ่าน อ่านแล้วก็เอาไปตีความกันเอง มันน่ารำคาญมากอ่ะ แล้วที่ไปพูดนี่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องดีเลยนะ แถมไม่ใช่เรื่องจริงด้วย อย่างเรื่องเรียวจังเนี่ย มาได้ไงวะ โคตรงง ได้ข่าวว่าไม่เคยเขียนอะไรเป็นแนวทำนองรู้จักใครในจอนนี่เลยนะ คือแม่งอยากจะบอกว่า ถ้ารู้จักจริง กูคงไม่ต้องมานั่งจองตั๋วเงินหมดตูดแบบนี้หรอก ฮ่วย อะไรกะนักกะหนา อย่ามายุ่งกะกูเลย ขอร้องเหอะ คนรู้จักก็ไม่ใช่ เซ็งจริงๆ 
เดือนหน้าอยากจะไปทะเล ฮี่ๆ แต่นะ พอคิดถึงทะเล แล้วก็คิดถึงสอบ อยากจะร้องไห้ เครียดว่ะ งานเงินยังไม่ได้ทำ เอาแต่นั่งบ่น ฮ่าๆๆ เอาเหอะ ชีวิตก็งี้แหละ คิดถึงสอบ แล้วก็คิดถึงยุโรป เผื่อจะมีความตั้งใจมากขึ้นบ้าง
ปล. เมื่อวานคาเมะมันไปทำอะไรวะ อยากรู้ ?? 
PeronCho 